Szlak Reniferów

Wczesnym rankiem jedziemy na lotnisko. Czeka nas godzinny lot do Möron, stolicy prowincji Khövsgöl. Następnie wyruszamy samochodami na północ, do Khatgal. To miejscowość na południowym brzegu jeziora Chubsuguł o charakterystycznej architekturze: syberyjskie, drewniane chałupy przeplatają się tutaj z jurtami. Wsiadamy na konie i rozpoczynamy właściwy rajd. Tego dnia czeka nas około 15 km w siodle, a trasa prowadzi przez okoliczne wioski. Wieczorem rozbijamy camping po raz pierwszy.

Po śniadaniu na łonie natury, wskakujemy na konie. Tego dnia w siodle przemierzymy 35 km. Korzystamy z malowniczej drogi prowadzącej wzdłuż wybrzeża. Według mongolskich historii Chubsuguł i Bajkał stanowiły dawniej jedność. W rzeczywistości oba jeziora mają raczej charakter ”bliźniaczy”: mieszczą się w tym samym rowie tektonicznym, przez co są wydłużone i bardzo głębokie. Połączone są pępowiną odpływu Egijn gol i Selengę. Po drodze zatrzymamy się na lunch, a wieczorem ponownie rozbijemy obozowisko.

Kontynuujemy jazdę na północ. Żegnamy się z jeziorem Chubsuguł i wkraczamy w głębiny modrzewiowych lasów. Na zachodzie majaczy majestatyczne pasmo górskie Chor’dol Sar’dagijn nuruu. U jego stóp napotkamy pierwsze owoo, czyli miejsce animistycznego kultu. Jest to wzniesienie z kamieni, drewna i podarków dla miejscowych duchów. Zgodnie z lokalnym zwyczajem, objedziemy owoo trzykrotnie wokół na znak szacunku. Można także pozostawić podarek od siebie. Wieczorem docieramy w okolice przełęczy Jigleg, gdzie rozbijemy kolejny obóz.

Po śniadaniu zwijamy namioty, wskakujemy w siodła i ruszamy żwawo przed siebie, w kierunku rzeki Arsai. Teren jest łatwy, głównie lasy i równiny. Będziemy dużo galopować. Warto zwrócić uwagę na śpiewające wokół nas kukułki oraz wypatrywać susłów. Wieczorem docieramy do okolicy Eult, gdzie spędzimy noc.

Wkraczamy do Kotliny Darchadzkiej. Uchodzi ona za jedno z trudniej dostępnych miejsc w kraju, nawet na warunki mongolskie. Nasz szlak początkowo prowadzi przez las, potem jednak napotkamy osady. Po południu dotrzemy do wioski Renchinlkhumbe, gdzie uzupełnimy zapasy i zatrzymamy się na noc w guesthousie. Skorzystamy także z lokalnej łaźni.

Rankiem opuszczamy wioskę. Przed nami wrota do Krainy Jezior. Wśród zielonych wzgórz ukrywa się około 300 jezior, zobaczymy niektóre z nich. Czeka na nas dużo galopu po ostatnich, tak daleko wysuniętych na północ, stepach. Po drodze, jak zwykle, staniemy na lunch, a wieczorem rozbijemy obóz i rozpalimy ognisko.

Po śniadaniu wskakujemy na konie i ruszamy dalej na północny zachód. Dwukrotnie skorzystamy z mostów, aby przekroczyć rzeki wpadające do majestatycznego jeziora Tsagaan nuur. Odwiedzimy także lokalną rodzinę. Będzie to dla nas okazja, aby skosztować mongolskiej herbaty oraz innych lokalnych przysmaków. Po lunchu ruszamy w dalszą drogę, a nocujemy w pobliżu rzeki Khogorgo.

Tego dnia rozpoczynamy najtrudniejszą część rajdu. Wkraczamy do tajgi. Roślinność tworzą tu krzewy, niskie drzewa iglaste i brzozy. Są to tereny zupełnie niezamieszkałe, stanowią one naturalną barierę odgradzającą plemię Dukha od reszty świata. Szlak jest mało uczęszczany, czasem znika zupełnie. Teren jest surowy, bywa podmokle i ślisko. W połowie dnia zobaczymy pierwsze stada reniferów i… tipi. W przeciwieństwie do reszty ludów Wielkiego Stepu, Dukha nie mieszkają w gerach, ale wznoszą z drewna i skór reniferów trójkątne szałasy. Nocujemy w tipi należących do jednej z rodzin Dukha.

Ten dzień poświęcony jest na poznanie życia, tradycji i wierzeń Dukha. Konie odpoczywają po długiej i trudnej wędrówce, a my zanurzamy się w świat legend, pieśni, gier i tradycji plemiennych. Będzie okazja, by towarzyszyć rodzinom w codziennych czynnościach, dowiedzieć się więcej o reniferach, słuchać opowieści plemiennej starszyzny. Noc spędzamy ponownie w tipi.

Wyruszamy w drogę powrotną. Przed nami kolejny raz tajga. Kierujemy się na południe, w stronę znanego nam już jeziora Tsagaan nuur i przytulonej do jego brzegu osady. To wymagający odcinek jazdy, około 25 km w trudnym terenie, ale nie zabraknie galopów. Podczas późnego lunchu żegnamy się z końmi i ich opiekunami, a następnie ruszamy samochodami na południe. Trasa zajmie do 4 godzin, nocleg w namiotach.

Kontynuujemy jazdę samochodami na południe. Nasz cel na dzisiaj to Möron. Mamy do przebycia 250 km i przejazd zajmie około 6-7 godzin. Noc spędzimy w hotelu w mieście.

Po śniadaniu jedziemy na lotnisko. Czeka nas godzinny lot do Ułan Bator. Po południu ruszamy pod monumentalny pomnik Czyngis-Chana – gigantyczną konną statuę na stepie, gdzie spędzimy dwie, trzy godziny. Wieczorem meldujemy się w turystycznym campie pod miastem. Nocleg w gerze.

Wyruszamy na lotnisko, skąd rozpoczyna się nasza podróż powrotna do domu.