Kachecki Szlak Wina

Po śniadaniu nie spieszymy się, bo samochody przyjadą po nas w południe. Opuszczamy Tbilisi i kierujemy się do Kwemo Alwani, w Kachetii, u podnóża gór Wielkiego Kaukazu. Przejazd zajmie około 2,5 godziny. Zakwaterujemy się w domu gościnnym i wyruszymy, na razie jeszcze – samochodami, do dwóch małych, lokalnych winnic. Pierwsza z nich, mieszcząca się w niewielkim budynku ozdobionym antykami, narzędziami winiarskimi i wizerunkami przodków, to stosunkowo nowe miejsce, założone przez lokalnych winiarzy zajmujących się także produkcją smakowej czaczy. Spróbujemy niektórych z ich win i zjemy obiad. Następnie przeniesiemy się do innej lokalnej winiarni, mieszczącej się w starym domu i oferującej zarówno wino, jak i domowe trunki, których skosztujemy w stuletniej piwniczce. Następnie wrócimy do naszego pensjonatu, gdzie będziemy mieli czas na odświeżenie się przed rozpoczęciem tradycyjnej gruzińskiej supry. Serwowanych będzie kilka rodzajów sera gruzińskiego, smażony na węglu mtsvadi – gruziński szaszłyk, pstrąg, grzyby, sałatki i inne dania.

Rano, choć bez pośpiechu, wyszykujemy się do wyjazdu i ruszamy na spotkanie z końmi. Nasi przewodnicy dopasują wierzchowce i jeźdźców, a następnie wyruszamy ku przygodom w Kachetii! Najpierw jedziemy na północny wschód, przez pola i łąki, mając za plecami klasztor Alawerdi, a przed nami wspaniały widok na Wielki Kaukaz. Zatrzymamy się na lunch w Argokhi, w dość dużej, rodzinnej winnicy, która produkuje i eksportuje zarówno tradycyjne wina gruzińskie, jak i te w typie europejskim, których – oczywiście – spróbujemy. Zanim ponownie wskoczymy w siodła możemy wybrać się na spacer po winnicy i okolicznych polach. Miejsce do którego zmierzamy znajduje się po drugiej stronie góry. Przejdziemy przez las, położony na terenie małego rezerwatu przyrody Babaneuri. Następnie zjedziemy do wioski i dotrzemy do winnicy, winiarni i kompleksu hotelowego, w którym zatrzymamy się na noc. W hotelu mamy do dyspozycji taras z widokiem na okoliczne pola, góry Kaukazu i klasztor Alawerdi, a także zewnętrzny basen – o ile pogoda dopisze. Wieczorem czeka na nas obfita kolacja i ciekawy wybór win.

Po śniadaniu wyruszamy w drogę do Napareuli, gdzie mieści się kolejna winnica, a także muzeum winiarstwa. Kierujemy się na wschód, a nasi przewodnicy mają dwie trasy do wyboru – w zależności od pogody. Możemy objechać wieś Pszaweli, gdzie zaczyna się słynna droga do Tuszetii, lesistymi terenami od północy albo płaskimi, usianymi polami i plantacjami terenami na południu. Jeżeli stan rzeki Stori będzie dość wysoki, to przekroczymy most w Pszaweli i tam skierujemy się na południe. Dalej trasa poprowadzi nas częściowo przez pola, a zbliżając się do Napareuli włączymy się do ruchu aby przekroczyć most na rzece Lopota i wkrótce potem dotrzeć do celu naszej podróży. Rozsiodłamy konie przy winiarni, rozlokujemy w pokojach, a potem ruszymy zwiedzać muzeum wina i winiarstwa, gdzie znajduje się sporo ciekawych zbiorów. Wieczorem zaś zasiądziemy do kolacji i nieco przetrzebimy piwniczkę naszych gospodarzy.

Gdy już zjemy śniadanie i spakujemy bagaże czas osiodłać konie i opuścić Babaneuri. Skierujemy się najpierw na obrzeża Kvemo Alvani, a potem nad rzekę Alazani. Podążymy wzdłuż jej brzegu, usianego polami, częściowo lekko zalesionego, w paru miejscach przecinając zasilające rzekę strumienie oraz wjeżdżając w jej nurt. Trasa w wielu miejscach jest płaska, prowadzi przez pola i plantacje winorośli, więc będzie okazja przyspieszyć i wesoło pogalopować. W pewnym momencie odbijemy od rzeki i wrócimy na publiczną drogą, która doprowadzi nas w kierunki Gremi, dawnej stolicy Kachetii, a niedługo potem dotrzemy do Eniseli. Tam czeka na nas mały, przytulny dom gościnny z solidną piwnicą z winami oraz ładnym widokiem na klasztor Gremi. Właściciel to niesamowity, ekscentryczny człowiek o wielu talentach, który kocha wino, a proces wytwarzania wina podniósł do rangi rytuału. Jest także zapalonym kucharzem, czego będziemy mieli okazję doświadczyć. Specjalizuje się również w średniowiecznej architekturze kachetyjskiej, rzeźbi w drewnie i… hoduje psy pasterskie. W jego winnicy i pensjonacie zostaniemy na dwie noce, które spędzimy przy pysznych kolacjach i długich, ciekawych opowieściach.

O poranku nie mamy pośpiechu, możemy zjeść leniwe śniadanie i nieco dłużej popić kawę. Samo się jednak nie przejedzie, więc w końcu siodłamy i jedziemy! Ruszamy do twierdzy w Gremi – zabytkowej, królewskiej cytadeli i Cerkwi Archaniołów z XVI wieku. Kompleks jest pozostałością po dawnej świetności miasta. Gremi było stolicą Królestwa Kachetii w XVI i XVII wieku. Założone przez Lewana z Kachetii, funkcjonowało jako prężne miasto handlowe na Jedwabnym Szlaku oraz rezydencja królewska. W 1616 roku  zostało zrównane z ziemią przez wojska perskie i nigdy nie odzyskało dawnej świetności. W połowie XVII wieku królowie Kachetii przenieśli swoją stolicę do Telawi. Dalej skierujemy się w górę, nad jeziorko i zbocza, z których roztaczają się przepiękne widoki na cały region. Trasy są nieco górzyste, zalesione i bardzo urokliwe. Późnym popołudniem wrócimy do winiarni na kolację, radowanie się winami i kolejny wesoły wieczór.

Z Eniseli ruszymy na południe, przez pola i plantacje, kierując się w dół biegu rzeczki Instoba, która wpada do życiodajnej rzeki Alazani. Teren jest płaski, a drogi gruntowe sprzyjają bardziej rześkiej jeździe, z czego – oczywiście – skorzystamy. Okolica obfituje w winnice i winiarnie, co widać na pierwszy rzut oka. Rzekę przekroczymy brodem, a gdyby stan był relatywnie wysoki nieopodal jest też most. Po drugie stronie nurtu zaczniemy zbliżać się do miasta Telawi, stolicy Kachetii. Tam, pośród nasad winorośli, czeka na nas urokliwa agroturystyka otoczona polami winorośli, a w niej wygodne miejsce noclegowe, suto zastawiony stół, wieczór na werandzie i kolejne, ciekawe wina.

Po śniadaniu osiodłamy nasze konie po raz ostatni. Ruszymy w kierunku południowego brzegu rzeki, przez wioskę o dość zabawnej nazwie – Gulgula. Dalej trasa wiedzie przez kolejne rozległe pola obsadzone winoroślą. Po południu dotrzemy do Alawerdi, tuż po imponujący i widoczny z daleka monastyr – jedną z najważniejszych i najwyższych budowli sakralnych Gruzji. Obiad zjemy w restauracji tuż obok monastyru, a potem wskoczymy w siodła po raz ostatni. Z Alawerdi mamy już naprawdę niedaleko, późnym popołudniem wrócimy do Alwani, gdzie nasza przygoda się zaczęła, a teraz dobiega końca. Czas podziękować naszym koniom za wspaniałą pracę i pożegnać się z nimi – zasłużyły na odpoczynek na pastwisku. Zameldujemy się w znanym nam już pensjonacie, a wieczorem zaś zasiądziemy do naszej ostatniej kolacji w Kachetii.

Tego dnia nie ma pośpiechu, możemy nacieszyć się naszym ostatnim śniadaniem w Kachetii. Zanim jednak wrócimy do Tbilisi mamy jeszcze czas na zwiedzanie okolicy: możemy ruszyć do klasztoru Alawerdi i na spacer po mieście Telawi. Po południu udamy się do Tbilisi. Zameldujemy się w tym samym rodzinnym hotelu, chwilę odpoczniemy i odświeżymy się, a wieczorem ruszymy na pożegnalną kolację w restauracji w centrum miasta.

Opuszczamy Gruzję. Każdy zostanie odwieziony na lotnisko w Tbilisi lub na autobus do Kutaisi.