Rodzinna Tuszetia

Zaraz po śniadaniu pod hotel w Tbilisi przyjeżdża bus, który zabiera grupę na wschód, do Kvemo Alvani. Przejazd zajmuje około 2 godzin. Następnie przesiadamy się do samochodów terenowych i wyruszamy do Górnego Omalo. Dystans wynosi około 70 km, ale na jego pokonanie potrzeba około 4-5 godzin. Trasa wiedzie przez Kaukaz i Przełęcz Abano (2836 m.n.p.m.). Jest to jedna z najbardziej niebezpiecznych, ale także najbardziej malowniczych dróg świata. Późnym popołudniem docieramy do celu, gdzie czeka na nas powitalna, wesoła biesiada w Tuszetii!

Po śniadaniu wyruszymy na przejażdżkę po ślicznej okolicy Omalo. Będzie to okazja, by poznać się z naszymi końmi i przyzwyczaić do gruzińskich siodeł oraz stylu jazdy. W ciągu około 4 godzin odwiedzimy również domek strażników Tuszeckiego Parku Narodowego, skąd rozciąga się ładny widok na dolinę. Przy odrobinie szczęścia zobaczymy żyjące tam dziko zwierzęta. Solidnie po południu wrócimy do naszej bazy, będziemy mieli trochę czasu na odpoczynek, a wieczorem czeka nas kolacja i wieczorna posiadówka.

Tego dnia wyruszamy do Shenako, ważnej wsi dla całego regionu, gdzie obejrzymy XIX-wieczny kościółek. Następnie skierujemy się do Diklo, ostatniej ludzkiej osady przed granicą z Dagestanem. Ostatni odcinek drogi prowadzącej do wsi jest płaski i sprzyja radosnym galopom, z czego możemy skorzystać. 🙂 W Diklo odpoczniemy nieco, po czym ruszymy w drogę powrotną do Omalo. Do naszego domu gościnnego. Do Omalo wrócimy solidnie po południu. Z dużym prawdopodobieństwem będziemy nieco zakurzeni, ale przed kolacją mamy czas na prysznic i przebranie się, a potem wszyscy zasiądziemy do stołu.

Dzisiaj czeka nas bardzo ciekawa wyprawa. Po śniadaniu wskoczymy w siodła i zjedziemy do dolnej części Omalo, a następnie ruszymy drogą, którą przyjechaliśmy do Tuszetii. Następnie opuścimy ubity szlak i ruszymy przez las, w którym czeka nas sporo konnej wspinaczki – szlak prowadzi mocno pod górę. W końcu wyjdziemy na górskie polany, coraz mniej zalesione, miniemy zagrodę pasterzy, aż dotrzemy na otwarte przestrzenie, skąd rozpościera się niesamowita panorama. Pół godziny później dotrzemy nad urokliwe, wulkaniczne jeziorko Oreti, skąd widać Omalo, niemal całą Tuszetię, a przy dobrej pogodzie widoczność sięga kilkudziesięciu kilometrów. Nad jeziorem urządzimy popas, a następnie ruszymy w drogę powrotną. Odcinek w lesie, tym razem w dół, pokonamy pieszo – prowadząc nasze konie. Gdy dotrzemy na dół znów wskoczymy w siodła i popędzimy do naszego domu gościnnego, wprost na kolację!

Po śniadaniu wyruszamy do Dartlo, wsi wież i kamiennych domów, bardzo ważnego miejsce dla historii oraz dziedzictwa Tuszetii oraz całej Gruzji. W wiosce znajdują się zarówno chrześcijańskie, jak i pogańskie miejsca kultu, a sama wieś jest niesamowicie malownicza. W Dartlo zatrzymamy się na popas i odpoczynek, a dorośli będą mogli też spróbować warzonego lokalnie, lekkiego i bardzo charakterystycznego piwa. Wypoczęci ruszymy w drogę powrotną. Pojedziemy drogą gruntową, która – w pobliżu Omalo – aż się prosi, aby po niej pogalopować. 🙂 Do naszego domu znów wrócimy nieco zakurzeni, a gdy już się odświeżymy zasiądziemy – jak zwykle w Gruzji – do wieczornej biesiady. 🙂

To nasz ostatni dzień przemierzania Tuszetii. Mamy w zanadrzu kilka przepięknych tras, a szczegóły szlaku na ten dzień zachowamy w tajemnicy. Wiele zależy od pogody, więc o wyborze jednego z kilku szlaków na ostatni dzień zdecydujemy o poranku. Na pewno jednak pojedziemy w niezwykłe, przepiękne miejsce, które zrobi na wszystkich wrażenie absolutne. Do Omalo wrócimy późnym popołudniem, a potem czeka nas ostatnia kolacja i gruzińska biesiada w Tuszetii. Jutro ruszamy w drogę powrotną, ale przed nami jeszcze długi i wesoły wieczór. 🙂

Po śniadaniu wsiądziemy do samochodów terenowych i pojedziemy z powrotem do Tbilisi. Przejedziemy ponownie przez Przełęcz Abano – tym razem w przeciwnym kierunku, więc widoki i perspektywa zmienią się całkowicie. Do Tbilisi dotrzemy późnym popołudniem. Będzie czas na odpoczynek i odświeżenie się w hotelu, a wieczorem udamy się do centrum na naszą ostatnią, pożegnalną kolację w Gruzji. Na noc zostajemy w w hotelu.

Opuszczamy Gruzję. Wszyscy zostaną odwiezieni na lotnisko albo dworzec autobusowy. A do Gruzji kiedyś jeszcze wrócicie. 🙂